Jaki pinpointer do wykrywacza metali? Co naprawdę przydaje się w lesie i na polu

Po namierzeniu celu wykrywaczem pinpointer pozwala sprawdzić, czy przedmiot został w dołku, w ściółce czy w wyjętej ziemi. Jeśli zastanawiasz się, jaki pinpointer do wykrywacza metali wybrać, zacznij od sprawdzenia, czy daje powtarzalny sygnał w Twoim gruncie i czy trafiasz w przycisk w rękawicy. Deklarowany zasięg ma znaczenie dopiero wtedy, gdy urządzenie pracuje stabilnie.

Pinpointer do lasu i na pole. Gdzie szukać celu?

W luźnej ziemi rozgarnij urobek cienką warstwą i przeskanuj go bokiem sondy, jeśli model wykrywa metal również po bokach. Po uzyskaniu sygnału wróć końcówką do miejsca, w którym reakcja jest najsilniejsza.

Pod ściółką sprawdź osobno liście i powierzchnię pod nimi. Wibracje pomagają, gdy szelest liści lub wiatr zagłuszają dźwięk, o ile wyczujesz je przez rękawicę.

W zwartej bryle sprawdź kilka ścian i zaznacz miejsce, z którego sygnał wraca najpewniej. Gdy reaguje prawie cała bryła, obniż czułość albo zawęź strefę wykrywania funkcją strojenia, jeśli model ją udostępnia. Rozdziel bryłę od strony przeciwnej do najsilniejszej reakcji. Używaj sondy do namierzania, a bryłę rozdziel ręką lub odpowiednim narzędziem.

Wodoodporny pinpointer. Co sprawdzić w instrukcji?

Opłukanie zabrudzonej końcówki i zanurzenie całego urządzenia to dwa różne warunki pracy. Sprawdź, jaką część obudowy producent pozwala moczyć oraz jaką głębokość i ewentualny czas zanurzenia podaje. Przed kontaktem z wodą usuń piasek z gwintu, sprawdź stan uszczelki i zamknij osłonę. Osusz okolice zamknięcia, zanim je odkręcisz.

Trzy modele według dokumentacji producentów

Garrett PRO-Pointer AT (1140900). Garrett deklaruje IP68 i zanurzenie do 20 stóp (około 6 m). Pokrywę komory baterii 9 V dokręca się ręcznie. Garrett zaleca czysty gwint i okresowe smarowanie uszczelki smarem silikonowym. Urządzenie ma trzy poziomy czułości, szybkie strojenie oraz tryb samych wibracji. Słabą baterię sygnalizuje naprzemienny alarm dwutonowy.

XP Metal Detectors MI-4 i XP Metal Detectors MI-6. Wspólna instrukcja deklaruje zanurzenie do 6 m. Wspólna instrukcja podaje głębokość bez oznaczenia klasy IP. W sprawdzonej dokumentacji tych trzech modeli podano limity głębokości bez określenia czasu zanurzenia. Port ładowania w modelach XP znajduje się pod zakrętką, którą przed zanurzeniem trzeba zamknąć. W pracy samodzielnej oba modele mają trzy poziomy czułości i szybkie strojenie. Seria mignięć LED przy włączeniu informuje o stanie akumulatora.

Gdy sonda po zmianie programu działa inaczej, sprawdź ją na znanym celu. Jeżeli czujesz wibracje, a nie słyszysz sygnału, sprawdź wybrany tryb. Po sparowaniu MI-6 w programie 7 sygnał trafia do systemu XP, a własny dźwięk i wibracje sondy są wyłączone.

Pinpointer w ziemi i zakłócenia wykrywacza

Włącz sondę z dala od łopatki i podejrzanego miejsca. Jeśli odzywa się przy zbliżaniu do gruntu w kilku punktach bez celu, obniż czułość i sprawdź ponownie. W wilgotnej glinie najpierw odróżnij reakcję na podłoże od powtarzalnego sygnału skupionego w jednym punkcie. W zmineralizowanym gruncie instrukcja MI-4 i MI-6 zaleca ponowne strojenie przy kontakcie z gruntem. Zrób to obok celu, żeby nie osłabić jego sygnału już na starcie.

Przy podejrzeniu zakłóceń połóż cewkę nieruchomo i porównaj reakcję wykrywacza przy wyłączonej i włączonej sondzie. Trzymaj sondę w tym samym miejscu i powtórz próbę po odsunięciu jej od cewki. Jeżeli problem pojawia się tylko podczas pracy obu urządzeń, zwiększ odstęp albo użyj funkcji wyciszenia wykrywacza, jeśli jest dostępna. Jeżeli sygnał pojawia się przy wyłączonej sondzie tylko wtedy, gdy poruszasz nią przy cewce, sprawdź też, czy cewka reaguje na metal w samym urządzeniu.

XP MI-6 można sparować z pierwszym XP DEUS z oprogramowaniem od V4.0 oraz z XP DEUS II w konfiguracji z panelem RC. Po sparowaniu dźwięk trafia do systemu wykrywacza, a panel udostępnia ustawienia sondy i odczyt akumulatora. Dokumentacja XP opisuje też automatyczne wstrzymanie pracy wykrywacza na czas użycia sparowanej sondy. MI-4 pracuje obok wykrywacza samodzielnie. Tak samo działa MI-6 ustawiony na jeden z programów 1–6.

Jak zmierzyć zasięg pinpointera w ziemi?

Poniżej jest protokół do samodzielnego porównania. Artykuł opiera się na dokumentacji producentów. Pomiarów terenowych nie wykonano.

1. Przygotuj drobną monetę, mały kawałek aluminium i żelazny gwóźdź. Użyj dwóch niemetalowych pojemników, jednego z luźnym piaskiem i drugiego z wilgotną gliną. Sprawdź oba pojemniki bez celów.
2. Mierz osobno w powietrzu i w ziemi. W ziemi umieszczaj po jednym celu na odmierzonych głębokościach, np. 1, 2 i 3 cm od powierzchni do najbliższej części celu. Zachowaj tę samą orientację każdego przedmiotu, wilgotność i sposób ubicia gruntu dla wszystkich sond. W powietrzu odmierzaj odstęp od końcówki do celu.
3. Zapisz tryb, czułość i sposób strojenia. Na każdej głębokości wykonaj pięć przejść końcówką po tym samym torze i z podobną prędkością. W powietrzu wykonaj pięć podejść z tej samej strony. Powtórz serię bez celu. Przy porównywaniu sond trzymaj główny wykrywacz wyłączony, a zakłócenia sprawdź osobno.
4. Zapisz wynik jako liczbę trafień na pięć prób oraz liczbę reakcji na pięć prób bez celu. Możesz przyjąć 5/5 trafień i 0/5 reakcji w próbie kontrolnej jako własne kryterium powtarzalności. Powtórz całą serię po ponownym ułożeniu celu. Wynik przypisz do konkretnego celu, gruntu i ustawień.

Krótka lista kontroli przed zakupem

• W rękawicy znajdź przycisk i sprawdź, czy odróżniasz krótkie naciśnięcie od przytrzymania.
• Posłuchaj sygnału na celu i sprawdź, czy wyczuwasz wibracje. Odszukaj w instrukcji oznaczenia trybu i słabej baterii.
• Sprawdź dopuszczalną głębokość zanurzenia, zamknięcie portu lub komory oraz dostępność uszczelki.
• Wypróbuj kaburę i linkę podczas klękania. Jeżeli zależy Ci na parowaniu, sprawdź model wykrywacza, konfigurację i wersję oprogramowania.